μόνο για χαρντκόρ τυπάκια

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

λοιπόν
θα φύγουμε μακριά
εσύ εγώ
θα λασπώσουμε τα πόδια μας
θα σκαρφαλώσουμε στα δέντρα
θα πετάξουμε πάνω από τα σύννεφα
θα παίξουμε με τους πειρατές
θα χορέψουμε με ινδιάνους
θα ξιφομαχίσουμε


θα φοράω και το σκουφάκι με τα αυτάκια
να μοιάζω με χαμένο αγόρι.




εγώ θέλω να πετάξω μόνο μαζί σου.







Κυριακή, 1 Ιουνίου 2014

Το χρυσάφι 

Κάποτε
 θα σταματήσουμε
 σα μιά γαλάζια άμαξα
 μέσ' στο χρυσάφι 

δε θα μετρήσουμε τα μαύρα
 άλογα
 δε θά 'χουμε τίποτα ν' αθροίσουμε
 δε θά 'χουμε πια τίποτα
 για να μοιράσουμε

 κρατώντας ένα ξύλο
 θα περάσουμε
 μέσ' απ' τη μαύρη τρύπα


 του ήλιου που θα καίει 

Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

θέλω να σου γράψω κάτι
όχι
θέλω να γράψω κάτι για σένα



θυμήθηκα, σήμερα, τις πρώτες μας στιγμές
όταν δεν ήσουν τίποτα για τον κόσμο μου
και  πώς τώρα ζω στον κόσμο μας
παράξενο αυτό με τους κόσμους

πώς αλλάζουμε έτσι απλά κόσμους;



πρέπει μάλλον να τους εξερευνήσουμε λίγο καλύτερα
πριν επιλέξουμε να μείνουμε εκεί.
τουλάχιστον πριν αποφασίσουμε να μεταφέρουμε
όλα μας τα πράγματα εκεί.



ορίστε ξέφυγα.
έγραφα για σένα υποτίθεται.
όσο μου λείπεις, τόσο μεγαλώνω την απόσταση.
όσο δεν μπορώ να σε αγγίξω, τόσο δεν θέλω να σε δω.
όσο δεν μπορείς να με αγγίξεις, τόσο δεν θέλω να μου μιλάς.
και φεύγω.
και δεν θέλω να σκέφτομαι χρώματα μαζί σου
όχι πάντα.

να
απλά είναι κάτι φορές
που φτάνω ως τον ουρανό του κόσμου μας,
με μια βαλίτσα στο χέρι.
αλλά ευτυχώς μέχρι τώρα γυρίζω πίσω.


τα μαλλιά σου είναι χρυσά και χωρίς το φως του φεγγαριού
στο είπα.







Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Είναι μερικές μέρες

που σιχαίνομαι να βλέπω το όνομά σου,
 είναι κι άλλες που είναι το μόνο που μπορεί να με βγάλει από την παράνοια.

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

εο! χρώματα!




ει!
εο!
σήμερα ο κόσμος έγινε πάλι γαλάζιος
όπως γαλάζια είναι η ευτυχία
όπως γαλάζιο είναι το όνομά σου
όπως γαλάζια είσαι εσύ.
γαλάζιος είναι ο ανοιξιάτικος και ο καλοκαιρινός ουρανός
που κάτω του κάποτε θα καθόμαστε σε άβολες καρέκλες.
που θα βλέπουμε μαζί τη γραμμή που χωρίζει τον ουρανό από τη θάλασσα.
που εγώ θα γίνομαι όλο και πιο μαύρη κι εσύ όλο και πιο κόκκινη.
που δεν θα με κοιτάς ποτέ, γιατί άνθρωποι θα πηγαινοέρχονται.
άνθρωποι πάντα θα πηγαινοέρχονται μάτια μου
κι ύστερα
 όταν θα έχεις γίνει τελείως κόκκινη θα με κοιτάξεις
γιατί κόκκινος είναι ο έρωτας.
θα τριγυρνάμε μαζί τον κόσμο
και τα χέρια μας θα ακουμπιούνται διακριτικά
το χειμώνα τα βάζαμε στην τσέπη του παλτού σου...
θα θέλω να τρώω συνέχεια.
αλλά δεν θα έχουμε άλλα χρήματα.
γι αυτό θα μου δίνεις από το φαί σου.
θα κοιμάσαι πάνω μου μέσα στη μικρή σκηνή σου
και δεν θα μπορώ να κοιμηθώ εύκολα, επειδή θα με ενοχλούν τα μαλλιά σου.
τα μαλλιά σου είναι πράσινα
όπως πράσινο θα είναι το χορτάρι την άνοιξη
που θα καθόμαστε με τα γυαλιά μας και θα παρατηρούμε τους περαστικούς.
οι νύχτες μας θα είναι μπλε.
όπως μπλε είναι το μπλουζάκι σου.
θα περπατάμε δίχως παπούτσια.
στο Θησείο και στην Πλάκα.
δίχως να μας νοιάζει ο κόσμος γύρω
κι όταν γίνει αυτό
τότε θα είναι πάλι όλα γαλάζια.
ή κίτρινα.
και το κίτρινο θα μπορούσε να είναι εσύ.
όπως κίτρινη θα μπορούσε να είναι και η ευτυχία.
αλλά το χρώμα σου είναι το βαθύ κόκκινο.
αυτό του έρωτα.
αυτό των χειλιών σου.
θα είσαι εδώ.
και όλες οι μέρες θα είναι μαύρες (το άσπρο κούραζε το μάτι)
όπως μαύρο ήταν πάντα το σαββατοκύριακο όταν ήμουν παιδί.
θα κλείνουμε τα μάτια μας και θα μου λες τους ήχους που ακούς.
μπορείς να μου τους λες σε χρώματα!
κι εγώ να βρίσκω τί ακούς!
ναι
έτσι θα είναι
η άνοιξη
και το καλοκαίρι
η άνοιξη και το καλοκαίρι δεν είναι μόνο εποχές

μην κουραστείς ακόμα να σου μιλάω για τα χρώματα.

χαίρομαι που ο κόσμος έγινε πάλι γαλάζιος
















Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

μου




Μου. Ακούγεται πάντα όπως πρέπει από σένα.

Και να μη γελάω με τα αστεία σου, και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ” αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα. Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου. Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου , τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,
...
Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου, Και να παρακαλάω να σ” ήξερα μια ζωή. Και ν” ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου, Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου, 
...
Και να σ” αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία, Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς, Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω, Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω, Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου, και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι, Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου, 
...
Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς,
...
Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδειος χωρίς εσένα, Και να θέλω ότι θέλεις, Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής, Και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου, Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο 
...
Και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί 

                                                                                     ΛΑΧΤΑΡΩ
                                                                                               εσένα
                                                                             μελί μου

Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

τέρατα λοιπόν...


τετάρτη βράδυ πέμπτη πρωί
enough is enough

να έρθεις εδώ
να σε δω
όχι μην έρθεις
ίσως για λίγο
αλλά δεν πρέπει 
και τι μας νοιάζουν τα πρέπει...
ναι αλλά είναι αργά
ε και χωρίς εσένα η ώρα περνάει
ναι αλλά δεν θέλω να σε δω ρε παιδί μου
ίσως να μην θες κι εσύ
σιγά μην δεν θες
αφού όμως δεν μου στειλες
θα το ξέχασες
ή έχεις πιει πολύ
όχι, δεν δικαιολογείσαι 
να έστελνες πριν πιείς
μα τί λέω; πώς να το σκεφτόσουν;
χα χα
ε καλά
δεν πειράζει
φυσικά και πειράζει!
όλο τα ίδια και τα ίδια
με κούρασες!
όχι εσύ ματάκια μου γλυκά
που κρύβεις όλον τον κόσμο εκεί μέσα
ναι, αλλά βαρέθηκα να νιώθω οτι με παρακολουθεί όλος ο κόσμος
σκατά
θα ρθεις τελικά;
πόσο να περιμένω πια;;
και όλη τη ζωή μου μπορώ
όλη τη ζωή; πολύ ακούγεται
απαπα
ε καλά
έλα και βλέπουμε
α ήρθες
άργησες
κάπου θα χάζεψες
χαζεμένο από πάντα σου
...
θέλω να μείνω λίγο μόνος τώρα
θα φύγεις;
ε κάτσε λίγο
τί με κοιτάς έτσι;
γλυκό μου
φύγε φύγε φύγε!

α με άκουγες;
τα τέρατα του μυαλού βλέπεις...

συγγνώμη
μην φεύγεις τώρα
ή