μόνο για χαρντκόρ τυπάκια

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

εο! χρώματα!




ει!
εο!
σήμερα ο κόσμος έγινε πάλι γαλάζιος
όπως γαλάζια είναι η ευτυχία
όπως γαλάζιο είναι το όνομά σου
όπως γαλάζια είσαι εσύ.
γαλάζιος είναι ο ανοιξιάτικος και ο καλοκαιρινός ουρανός
που κάτω του κάποτε θα καθόμαστε σε άβολες καρέκλες.
που θα βλέπουμε μαζί τη γραμμή που χωρίζει τον ουρανό από τη θάλασσα.
που εγώ θα γίνομαι όλο και πιο μαύρη κι εσύ όλο και πιο κόκκινη.
που δεν θα με κοιτάς ποτέ, γιατί άνθρωποι θα πηγαινοέρχονται.
άνθρωποι πάντα θα πηγαινοέρχονται μάτια μου
κι ύστερα
 όταν θα έχεις γίνει τελείως κόκκινη θα με κοιτάξεις
γιατί κόκκινος είναι ο έρωτας.
θα τριγυρνάμε μαζί τον κόσμο
και τα χέρια μας θα ακουμπιούνται διακριτικά
το χειμώνα τα βάζαμε στην τσέπη του παλτού σου...
θα θέλω να τρώω συνέχεια.
αλλά δεν θα έχουμε άλλα χρήματα.
γι αυτό θα μου δίνεις από το φαί σου.
θα κοιμάσαι πάνω μου μέσα στη μικρή σκηνή σου
και δεν θα μπορώ να κοιμηθώ εύκολα, επειδή θα με ενοχλούν τα μαλλιά σου.
τα μαλλιά σου είναι πράσινα
όπως πράσινο θα είναι το χορτάρι την άνοιξη
που θα καθόμαστε με τα γυαλιά μας και θα παρατηρούμε τους περαστικούς.
οι νύχτες μας θα είναι μπλε.
όπως μπλε είναι το μπλουζάκι σου.
θα περπατάμε δίχως παπούτσια.
στο Θησείο και στην Πλάκα.
δίχως να μας νοιάζει ο κόσμος γύρω
κι όταν γίνει αυτό
τότε θα είναι πάλι όλα γαλάζια.
ή κίτρινα.
και το κίτρινο θα μπορούσε να είναι εσύ.
όπως κίτρινη θα μπορούσε να είναι και η ευτυχία.
αλλά το χρώμα σου είναι το βαθύ κόκκινο.
αυτό του έρωτα.
αυτό των χειλιών σου.
θα είσαι εδώ.
και όλες οι μέρες θα είναι μαύρες (το άσπρο κούραζε το μάτι)
όπως μαύρο ήταν πάντα το σαββατοκύριακο όταν ήμουν παιδί.
θα κλείνουμε τα μάτια μας και θα μου λες τους ήχους που ακούς.
μπορείς να μου τους λες σε χρώματα!
κι εγώ να βρίσκω τί ακούς!
ναι
έτσι θα είναι
η άνοιξη
και το καλοκαίρι
η άνοιξη και το καλοκαίρι δεν είναι μόνο εποχές

μην κουραστείς ακόμα να σου μιλάω για τα χρώματα.

χαίρομαι που ο κόσμος έγινε πάλι γαλάζιος
















Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

μου




Μου. Ακούγεται πάντα όπως πρέπει από σένα.

Και να μη γελάω με τα αστεία σου, και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ” αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα. Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου. Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου , τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,
...
Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου, Και να παρακαλάω να σ” ήξερα μια ζωή. Και ν” ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου, Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου, 
...
Και να σ” αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία, Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς, Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω, Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω, Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου, και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι, Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου, 
...
Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς,
...
Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδειος χωρίς εσένα, Και να θέλω ότι θέλεις, Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής, Και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου, Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο 
...
Και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί 

                                                                                     ΛΑΧΤΑΡΩ
                                                                                               εσένα
                                                                             μελί μου